Porsuk kültürünün bir tamamlayıcısı olarak görülebilecek olan Kanlıtaş Höyük, ilk olarak Eskişehir Arkeoloji Müzesi tarafından tespit edilmiş ve 1989 yılında Turan Efe tarafından gerçekleştirilen yüzey araştırması kapsamında tekrar ziyaret edilerek literatüre geçirilmiştir (Efe 1990: ). Höyük’te ele geçen malzeme yoğunluğu ve çeşitliliğinin ışığında, Kanlıtaş Höyük’ün Batı Anadolu’da Kalkolitik Dönemin gelişim aşamalarını anlayabilmek için anahtar bir rol oynayacağı ve böylece Porsuk kültürüne ilişkin bulgulara yeni boyutlar kazandırılabileceği düşünülmüştür.

Bu nedenle, 2008 yılı Temmuz ayında tarafımızdan yeni bir yüzey araştırması başlatılmıştır.

Kanlıtaş Höyüğü ve civarında gerçekleştirilen yüzey araştırmasında (“Kanlıkavak” olarak da adlandırılan) Kanlıtaş Höyüğü merkez alınarak yaklaşık 5 km. yarıçapında kuzeye doğru bir alan taranmıştır. Eskişehir İli, İnönü İlçesi, Aşağı Kuzfındık Köyü ve Kanlıtaş Höyüğünü merkez alan bu alanda arkeolojik kültür varlıkları üzerine yüzey araştırması tespit ve belgeleme çalışmaları 21 gün süre içinde gerçekleştirilmiştir.

Kanlıtaş Höyüğü, Eskişehir İl Merkezinin kuzeyinde İnönü İlçesi, Aşağı Kuzfındık Köyü'nün 1 km. doğusunda, yolun solunda yer almaktadır. Höyük, vadinin ortasında yükselen bir kayalığın kuzey yamacındadır. Höyüğün dayandığı kayalık alanın hemen arkasında Kuzfındık Deresi akmaktadır.

Bu alan yörede Kanlıtaş Mevkii olarak bilinmektedir. Höyüğün yayılım alanı, dayandığı kayalık alanın yarıçapında kalan üç tarafının da tarımsal faaliyetler ile tahribatı sonucunda tam olarak anlaşılmamaktadır. Buna ek olarak, höyüğün hemen dibinden geçen ve bulunduğu ova tabanını dolduran Kuzfındık deresinin zaman içinde oluşan dolgusu, özellikle yerleşimin batı ve doğusunda kalan kısımlarının tam nereye kadar yayıldığının anlaşılmasını güçleştirmektedir.

Ayrıca, arazi üzerinde yapılan tespit çalışmalarında höyüğün yaklaşık 100 m. yarıçapında olduğu anlaşılmıştır.

Yerleşme, Aşağı Kuzfındık köyüne gelmeden içinden Kocadere adlı derenin geçtiği dar bir vadinin ortasında büyük bir kaya bloğuna yaslanmaktadır. Höyüğün yüksekliği yaslandığı kayadan ayrı olarak yaklaşık 7-8 m.’dir. Höyüğün yayılım alanı yaslandığı kayalıktan itibaren olup, yaklaşık 100 m. lik bir yarıçapın üzerindedir. Kanlıtaş Höyüğü, diğer kazısı yapılmış Orman Fidanlığı yerleşmesi gibi kayalık kesimlere yaslanan bir höyüğe benzer olarak2, ovanın ortasında bağımsız büyük bir kaya bloğuna yaslanmasıyla daha farklı bir yerleşme tipine sahiptir. Kaya bloğuna yaslanan Kanlıtaş Höyük, özellikle Batı Anadolu’da daha önce iskân edilmeyen vadi yamaçları, yüksek sırtlar ve yayla kesimlerinde olduğu gibi dönemin yerleşme anlayışının bir uzantısına sahip bir yerleşim örüntüsü sunmaktadır. Bu durumun, özellikle Orman Fidanlığı örneğinde olduğu gibi geniş höyüklerin oluşmasını engellediği ve bu nedenle Orta Kalkolitik dönemde bu yerleşmelerin saptanmasını güçleştirdiği düşünülmektedir (Özdoğan 2003: 351).